Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Ουράνιο τόξο, άντε γαμήσου.

Είμαι που λέτε πριν λίγο που ο Δίας σταμάτησε να δίνει κώλο και να βρέχει πηχτό αστρικό αρχιδόνερο και αλλάζω θέση ένα αυτοκίνητο στο μαγαζί για να μπει άλλο μέσα για φτιάξιμο.
Μετά το περίτεχνο και άρτια εκτελεσμένο παρκάρισμα μου, γυρίζοντας προς τον τιμημένο χώρο εργασίας, σήκωσα το βλέμμα μου προς το βουνό.Για αρχή είδα ότι στο σπίτι μου πρέπει να ρίχνει ακόμα πέτρες και μετά μέσα στο συνονθύλευμα από μπετό, μουντά κτίρια, ένα καμένο βουνό και κάτι καλώδια αντίκρισα κάτι που είχα να δω χρόνια.
Ένα ωραιότατο(?) ουράνιο τόξο που έπιανε(και μάλλον συνεχίζει να πιάνει όσο γράφω) όλο τον Άγιο Μήτσο από άκρη σε άκρη.
Άρχισα να διερωτώμαι/μετράω καρέ σε ταχύτητα σκέψης.
Πότε είχα δει τελευταία φορά, γιατί μου φαίνεται περίεργο το όλο συναίσθημα, είναι κάποιο Déjà vu, μάλλον είναι αλλά γιατί, πόσος καιρός από την τελευταία φορά, τι έκανα τότε, τι είχα καπνίσει τότε, με ποιους ήμουν μαζί μάρτυρας σε ένα πολύχρωμο φαινόμενο της φύσης, γιατί δεν μου έκανε ποτέ κλικ, γιατί από τότε που θυμάμαι τον σκατόψυχο εαυτό μου(από το προνήπιο πχ) δεν καταλάβαινα γιατί όλα τα υπόλοιπα παιδάκια έκαναν σαν τους πιάνει η χαρά από τον κώλο στη θέα ή χειρότερα, στην σκέψη ενός ουράνιου τόξου, καλά πόσο μαλάκες και πούστηδες ήταν οι γερμανοσκανδιναβοί που είχαν μια τέτοια γέφυρα για τους ουρανούς, γιατί πάω από τα νερά σαν το γίδι και τα πόδια μου γεμίζουν λασπόνερα, έκλεισα τους καθρέπτες στο αμάξι, αν τελικά είναι μεγάλο πρέπει να πιάνει από την Αλίμου μέχρι το μετρό, και γιατί σκατά χαίρονται εκείνοι οι μόγγολοι εκεί πέρα, ρε πούστη τι διάολο ποτέ δεν έχω δει κανένα τέτοιο πολύχρωμο αρχίδι και να το έχω συνδέσει με κάτι καλό, του πούστη τότε το 02 στη Λάρισα όμως, α ναι μάλιστα, με είχαν διώξει από το σπίτι είχα φάει 2 χυλόπιτες είχα μείνει από λεφτά είχα χτυπήσει στο κεφάλι και παραλίγο ράμματα είχαμε χάσει ένα ολάκερο εξάμηνο, είχε πεθάνει ένας χαρακτήρας που γούσταρα σε ένα campaign, οι φίλοι μου είχαν αρχίσει να καίγονται με ακυρίλες ανίμε, η ******* τελικά δεν ξέρει τι θέλει, αλλά όχι, υπάρχει μέσα στο όλο γκρίζο ένα εμπριμέ τόξο στους ουρανούς που πρέπει να σου θυμίζει ότΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ!!!!

Έτσι λιτό και αγνό βγήκε σήμερα όπως βγήκε και τότε και για λίγο ένιωσα πιο μαύρος και από ψυχή Ιάπωνα παιδεραστή cosplayer.Μαύρος αλλά καθαρός.Περίεργο θαρρώ, αλλά τόσο αναζωογονητικό, να πατάς κάτω έστω και νοητά, έστω με τέσσερις λέξεις κάτι που τόσοι βρίσκουν αξιομνημόνευτο/περίεργο/ελπιδοφόρο.

Άντε γαμήσου λοιπόν ουράνιο τόξο, κάθε φορά είσαι εκεί όταν είμαι πιο σκατά από ποτέ και θα γεύεσαι το αρμυρό μου λεκτικό και συνάμα ψυχικό φλόκι.
Επίσης να πω πως στην όλη μίρλα συνέβαλαν και κάτι gif με τη Shakira να κουνάει τον επικό της κώλο.Καλησπέρα και κάποια φάση εύχομαι καλό χειμώνα.
Γαμημένοι.


Σας αφήνω με ένα τραγουδάκι δώρο.
Μίρλα για τον Νοέμβρη.

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Καλοκαίρι.

Ιδού οι σκέψεις μου για την αγαπημένη εποχή του λαού...


Αλήθεια ποιος μαλάκας το ονόμασε καλό?
Τι σύλληψη ήταν αυτή?
Πόσο πολύ είχε ανάγκη να ονομάσει κάτι καλό που έφτασε στο σημείο να ονομάσει καλή μια εποχή που βράζουν όλα, που καίγονται δάση, που είσαι νωχελικός 24 ώρες τη μέρα και που φυσικά όλες οι γυναίκες κάνουν "φλιπ φλοπ"?
Σύμφωνοι, το να βλέπεις ημίγυμνη γυναικεία σάρκα παντού στους δρόμους είναι καλό, αλλά το να τη βλέπεις γυμνή παραμένει καλύτερο, μέχρι τότε βάλτε στον πάτο σας τη ζέστη.
Αφήστε δε, που μαζί με τις καλλίγραμμες ημιγδύνονται και τα πατζούρια, ειλικρινά κάτι τόσο βλάσφημο και μιαρό όσο μια κοιλιά σαν τη δικιά μου να εξέχει και να χύνεται στα γόνατα, δεν μπορεί να συγχωρεθεί για "μια μουνάρα μαλάκα που είδα σήμερα στο μετρό, να δεις πως κολλούσε στις ρώγες της το λευκό t-shirt" και για κανέναν γαμημένο λόγο.
Μιλώντας για μέσα μαζικής παράκρουσης και "καλο"καίρι, έχω να πω μόνο, γαμώ τους ουρανούς.
Η ιδρωτίλα είναι τόσο παχιά που σχεδόν σου κάθεται στις μυτότριχες.Χιλιάδες ιδρωμένοι κάθε ηλικίας είναι δίπλα σου, τρίβονται πάνω σου, αφήνουν λεκέ στο κάθισμα που ψάχνεις να παρηγορήσεις τον ροδαλό σου κώλο.
Αν είναι δυνατόν.
Τι άλλη μαλακία υπάρχει, α ναι, ανοιχτά παράθυρα και ο κάθε γαμώμανος καριόλης περνάει είτε απλά γκαζωμένος με το τυχάρπαστο φωνακλάδικο δίκυκλο μίασμα του, είτε κάποιος κάγκουρας με το τυχαίο κάμπριο και τα τυχαία σκυλάδικα στη διαπασών.

Βέβαια αδέρφια, τίποτα από τα παραπάνω δεν μου σπάει τα νεύρα περισσότερο με αυτή την γαμημένη εποχή όσο το γεγονός ότι όλοι εκεί έξω έχουν κάτι καλό να θυμούνται από κάποιο/α καλοκαίρι και έχουν γαμηθεί να νοσταλγούν καλοκαίρια και χαρές και άλλα τέτοια υποανθρώπινα πράγματα.
Αλλά όχι, δεν τα νοσταλγούν μόνο, τα κάνουν τραγούδια, τα κάνουν βιβλία, τα περνάνε στο συλλογικό νου των παιδιών τους(κάτι που έγινε και σε εμάς) και τα μαλακισμένα μένουν με τη γλύκα ότι επειδή δεν έχουν σχολείο είναι όλα καλά και ρόδινα και πως κάθε καλοκαίρι ανοίγονται μπροστά τους ορίζοντες για εμπειρίες και ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΟΥΝΙΟΥΝΤΑΙ ΡΕ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ!!!

Από τα πρώτα χρόνια που όλοι αυτοί άρχισαν να έχουν σωστά ερεθίσματα, κοινώς μόλις ανακαλύπτουν τις καύλες τους, αρχίζουν και οι ιστορίες για ωραία καλοκαίρια, για αξέχαστα καλοκαίρια, για καλοκαίρια που θα ξανάρθουν δύσκολα αλλά ελπίζουν, για, για, για...
Ένα τυχαίο παράδειγμα είναι ότι οι περισσότεροι γάμοι γίνονται καλοκαίρι και τα περισσότερα διαζύγια βγαίνουν το χειμώνα, άρα τα καλά είναι σε άλλες εποχές...

Ε λοιπόν δεν έχω κάτι καλό να θυμάμαι από κανένα καλοκαίρι.
Το σκεφτόμουν μέρες τώρα, έκανα ένα μικρό απολογισμό των όσων κακοκαιριών θυμάμαι από τα 28 που έχω ζήσει.
Τίποτα που να πιάνει άλλα που έχουν συμβεί ή/και έχω πράξει/βιώσει τις υπόλοιπες τρεις "κακές" εποχές.
Σκατά όλα εεε.
Τίποτα λέμε, φιάσκο, φήμες και κιτρινισμοί όλα.
Από τα πιο απλά, βλέπε χαμένες εξεταστικές, χυλόπιτες, καμμένα δάση, χαμένους φίλους(νεκρούς ρε ζώα, όχι από το άλλο), ψείρες σε λάθος σημεία, μέχρι το πιο σημαντικό, ότι δηλαδή όλοι είναι χαρούμενοι και εγώ πάντα περίεργα και ιδρωμένος μέχρι και στα κόκαλα!!
Επίσης έχω προσέξει ότι όταν κάποιοι είναι σκάρτοι, τείνουν να αποκαλύπτονται πάντα αυτήν την γαμημένη εποχή(όχι μην πάει ο νους σας εκεί, ούστ!), πάντα θα βγαίνουν στην επιφάνεια μικροψυχίες, πισώπλατες μαχαιριές, κακίες, δυσεντερία, και ξέρετε γιατί?
Γιατί όλοι έχουν/τε πιστέψει το ότι αυτή την εποχή όλα είναι καλά και όταν κάποιος άλλος περνάει καλύτερα ή προσπαθεί καλύτερα από τον δίπλα, τότε αρχίζει ο φθόνος και καταλήγει πάντα στο να θέλουν "να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα", είτε το σκέφτηκαν εκείνη τη στιγμή ή απλά ήταν σε νάρκη για καιρό.

Βλάπτει αυτή η εποχή αδέρφια.
Βλάπτει σοβαρά.
Βλάπτει αργά αλλά σταθερά, γιατί μια μέρα όλοι συνειδητοποιούν ότι όλα όσα αναπολούσαν και εύχονταν να ξαναζήσουν ήταν απλά το λάθος στην πλήρη του έννοια.

Άκου καλό...

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Γυναίκες και Βλαττοειδή*.

Λοιπόν, έχουμε τις γυναίκες.

Ορισμός.

Μια γυναίκα είναι ένας ενήλικος θηλυκός άνθρωπος, σε αντίθεση με τον άνδρα (που είναι ο ενήλικος αρσενικός).

Περί θηλυκού.

Θηλυκό είναι το φύλο ενός οργανισμού ή το μέρος ενός οργανισμού που αναπαράγει που παράγει τα ωάρια. Το ωάριο ορίζεται ως ο μεγαλύτερος από τους δύο γαμέτες (αρσενικό / Θηλυκό) στο ετερoγαμικό αναπαραγωγικό σύστημα, ενώ ο άλλο είναι το σπερματοζωάριο και είναι ο Αρσενικός γαμέτης. Ένα Θηλυκό άτομο δεν μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα νέο άτομο χωρίς πρόσβαση στους αρσενικούς γαμέτες. Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί η περίπτωση του ερμαφροδιτισμού και ο οποίος (ερμαφροδιτισμός) είναι μορφή παθογένεσης στους ανώτερους οργανισμούς ενώ είναι απολύτως φυσιολογικός στους κατώτερους και κατώτατους οργανισμούς. Επίσης ορισμένοι οργανισμοί μπορούν να αναπαραχθούν είτε με σεξουαλική επαφή είτε χωρίς (Παρουσία ερμαφροδιτισμού και φυλετικής αναπαραγωγής στο ίδιο άτομο).

Δεν υπάρχει ένας μοναδικός και γενικός κανόνας πίσω από τις σεξουαλικές διαφορές στα διάφορα φύλα ανάμεσα σε όλα τα είδη και η παρουσία 2 διαφορετικών φύλων φαίνεται να είναι αποτέλεσμα της πολλαπλής εξέλιξης μέσα στην ροή του χρόνου. Ακόμα, τα δύο φύλα φαίνεται να έχουν διαφορετική ιστορία το ένα από το άλλο.

Βιολογία και φύλο

Οι παράγοντες που καθορίζουν το φύλο ενός ατόμου είναι κυρίως βιολογικοί, αλλά δεν είναι οι μοναδικοί. Μερικές γυναίκες είναι δυνατό να έχουν μη φυσιολογικές ορμονικές ή χρωμοσωμικές διαφορές μεταξύ τους, ενώ υπάρχουν και γυναίκες που μπορεί να μη διαθέτουν εξ ολοκλήρου τα χαρακτηριστικά της γυναικείας φυσιολογίας, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Χρησιμοποιώντας όρους βιολογίας, τα όργανα του θηλυκού φύλου εμπλέκονται στις διαδικασίες αναπαραγωγής, ενώ τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του φύλου σχετίζονται με την ανατροφή των απογόνων και την προσέλκυση του άλλου φύλου. Οι περισσότερες γυναίκες έχουν καρυότυπο 46,XX, αλλά περίπου μία στις χίλιες έχει καρυότυπο 47,XXX και μία στις 2500 είναι 45,X.

Ενώ ο αριθμός των γυναικών που γεννιούνται είναι μικρότερος από τον αριθμό των ανδρών (η αναλογία βρίσκεται κάπου γύρω στο 1:1.05), τελικά υπολογίζεται ότι στην ηλικία των 60 και άνω, αναλογούν 81 άνδρες για κάθε 100 γυναίκες. Επιπλέον, σε ακόμα μεγαλύτερες ηλικίες αναλογούν μόνο 53 άνδρες για κάθε 100 γυναίκες. Σε γενικές γραμμές οι γυναίκες έχουν μικρότερο δείκτη θνησιμότητας από τους άνδρες, ζώντας κατά μέσο όρο πέντε χρόνια παραπάνω, εξαιτίας μιας ποικιλίας παραγόντων. Τέτοιοι μπορεί να είναι:

* γενετικοί παράγοντες (πχ. ύπαρξη περισσότερο ανθεκτικών γονιδίων στα φυλετικά χρωμοσώματα των γυναικών)
* κοινωνικοί παράγοντες (όπως για παράδειγμα η υποχρέωση των ανδρών, σε αρκετές χώρες, να εκτελούν στρατιωτική υπηρεσία)
* επιλογές με επιπτώσεις στην υγεία (όπως η τάση προς αυτοκτονία ή η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και καπνίσματος).
* η παρουσία της οιστρογόνου ορμόνης στις γυναίκες, που έχει καρδιοπροστατευτική επίδραση στις προεμμηνοπαυσικές γυναίκες, και η επίδραση υψηλών επιπέδων ανδρογόνων ορμονών στους άνδρες.

Σύμβολο

Ένα κοινό σύμβολο που χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει το θηλυκό είναι ♀ και περιγράφεται ώς ένας κύκλος με ένα μικρό σταυρό από κάτω. Το ίδιο σύμβολο χρησιμοποιείται και για τον πλανήτη Αφροδίτη. Απεικονίζει στην πραγματικότητα σχηματικά ένα καθρέφτη, σύμβολο, υποτίθεται, της «γυναικείας φιλαρέσκειας».

Κάποια τυχαία νούμερα.

Μέσος όρος ύψους το 1,6 μέτρα.
Μέσος όρος βάρους τα 45 κιλά.

Φωτογραφίες.






Συνεχίζω στο δεύτερο μέρος της μικρής αυτής κατάθεσης της μιαρής ψυχής μου.


Έχουμε λοιπόν τα Βλαττοειδή.

Ορισμός.

*Οι κατσαρίδες είναι έντομα, τα οποία αποτελούν μια τάξη: τα Βλαττοειδή (Blattodea, Blattaria). Από μερικούς ειδικούς το Βλαττοειδή θεωρούνται υπόταξη των δικτυόπτερων.

Υπάρχουν περίπου 3.500 διαφορετικά είδη κατσαρίδων που ταξινομούνται σε 6 βασικές οικογένειες ανά τον κόσμο. Στη Ευρώπη αναφέρονται επί 150 είδη, στην Ελλάδα είκοσι.

Το επιστημονικό όνομα της τάξης «Βλαττοειδή» προέρχεται από το γένος «βλαττή» (Blatta).

Περιγραφή.

Το χρώμα ποικίλλει από ωχρό καστανό μέχρι μαύρο, με ή χωρίς στίγματα. Με 80 χιλιοστόμετρα το μεγαλύτερο μήκος παρατηρείται στο είδος Blaberus giganteus. Αντίθετα στο γένος Nocticola υπάρχουν είδη που φτάνουν μόνο δυο χιλιοστόμετρα σε μήκος. Το σώμα κατά κανόνα έχει σχήμα οβάλ και είναι νωτοκοιλιακά πλατυσμένο.

Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου. Δεν δείχνουν εμπρός, αλλά προς τα κάτω και πίσω (υπογναθικά). Στο κεφάλι εκφύονται δυο μακριές νηματοειδείς κεραίες, οι οποίες αποτελούνται από πολλά άρθρα. Ξεπερνούν το μήκος του σώματος. Οι σύνθετοι οφθαλμοί κατά κανόνα είναι καλά αναπτυγμένοι. Οφθαλμίδια λείπουν.

Το μεγάλο πρόνωτο έχει την μορφή δίσκου και σκεπάζει το κεφάλι. Οι ταρσοί των ποδιών είναι πενταμερείς. Επιτρέπουν γρήγορο τρέξιμο, μόνο σε μερικά είδη συναντούμε ειδίκευση των ποδιών στο σκάψιμο. Οι μπροστινές πτέρυγες είναι δερματοειδείς (ψευδέλυτρα). Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι μεμβρανώδεις και στη βάση παρουσιάζουν στρογγυλή επέκταση προς τα πίσω (λατινικά: vannus). Η νεύρωση είναι πρωτόγονη με επανειλημμένως κλαδωτές φλέβες επί μήκος και αρκετές εγκάρσιες φλέβες. Μερικά είδη είναι βραχύπτερα ή άπτερα.

Η κοιλία αποτελείται από δέκα ουρομερή και καταλήγει σε ένα ζεύγος κερκιδίων (ή κέρκων, cerci). Οι κέρκοι είναι αρκετά κοντοί αλλά πολυμελείς. Ο ωοθέτης είναι ατροφικός. Η μορφή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων επιτρέπουν σφιχτή ένωση κατά το ζευγάρωμα.


Βιότοποι και γεωγραφική εξάπλωση.

Κατά κανόνα τα είδη ζουν στο έδαφος στα οργανικά κατάλοιπα, υπάρχουν όμως και είδη στο φύλλωμα χαμηλών φυτών και ακόμα δεντρόβια είδη, τα οποία βοηθούν στην επικονίαση ανθών. Αναφέρονται και είδη, που ζουν κατά μέρος στο νερό, εξίσου είδη τα οποία αντέχουν τις συνθήκες στις ερημιές. Είδη του γένους Arenivaga κατά της μέρες των ζεστών εποχών σκαρφαλώνουν στα δέντρα, ενώ στις κρύες νύχτες σκάβουν τρύπες στο χώμα και αποτραβιούνται σε αυτές. Μερικά είδη ζουν στις αποικίες των μυρμηγκιών ή στις φωλιές άλλων ζώον. Τα είδη, τα οποία συναντούμε στις οικοδομές, κατά την ημέρα κρύβονται πίσω από εικόνες ή μεταξύ επίπλων και τοίχων, σε ρωγμές μεταξύ πυρότουβλων, κάτω από παλιές ταπετσαρίες, στις σωλήνες αποχέτευσης κ.λ..

Η γεωγραφική τους εξάπλωση είναι παγκόσμια με εξαίρεση τις περιοχές των πόλων και των υψομέτρων πάνω από τα 2.000 μέτρα. Το είδος Eupolyphaga everestinia όμως βρέθηκε σε ύψος 5.639 μέτρων. Το πλήθος των ειδών συναντούμε στα τροπικά και υποτροπικά κλήματα. Μερικά είδη είναι ενδημικά, άλλα, ιδιαίτερα συνανθρώπινα είδη παριστάνουν παγκόσμια εξάπλωση, γεγονός που εκφράζεται λ. χ. στο όνομα «περιπλανητής» του γένους Periplaneta. Στην Ελλάδα αναφέρονται τα εξής είδη:
Εικ. 2: Periplaneta americana, κάψες για αυγά

* Blattella germanica (Linnaeus 1767)
* Loboptera decipiens decipiens (Germar 1817)
* Capraiellus tamaninii (Galvagni 1972)
* 4 είδη του γένους Ectobius Stephens 1835
* 9 είδη του γένους Phyllodromica Fieber 1853
* Supella longipalpa (Fabricius 1798)
* Blatta orientalis Linnaeus 1758
* Polyphaga aegyptiaca (Linnaeus 1758)
* Psammoblatta curtipennis(Chopard 1929)
* Psammoblatta livida (Brunner von Wattenwyl 1865)


Κάποια τυχαία νούμερα.

Μέσος όρος μήκους 3-4 εκατοστόμετρα.
Μέσος όρος βάρους ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΑΜΕΛΗΤΕΟ!!!

Φωτογραφίες.








Συμπέρασμα/πόρισμα/κραυγή απελπισίας.


ΟΠΟΙΑ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, ΞΑΝΑΤΡΟΜΑΞΕΙ ΜΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΧΙΖΩ ΣΤΟ ΞΥΛΟ ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΧΑΡΤΑΚΙ ΣΤΗ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ "Υπάρχει κατσαρίδα" Ή ΜΕ ΞΥΠΝΑΕΙ ΣΕ ΑΣΧΕΤΕΣ ΩΡΕΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΩΣ ΑΛΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟ Ή/ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΥΑΡΛΑΘΟΤΕΠ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΑΒΛΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΕΚΕΙ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ!!!!!

ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΣΚΑΘΑΡΙΑ ΠΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΙΧΝΕΤΕ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ ΣΕ ΟΛΑ ΓΑΜΩ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟ ΣΑΠΙΟ.
ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΔΑΓΚΩΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΚΕΝΤΡΙΖΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΟ ΤΕΖΑ Η ΠΑΤΗΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙ.ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ 987987987966 ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΣΑΣ, ΒΛΑΜΜΕΝΕΣ, ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΤΕ ΚΑΙ ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΑΜΩ ΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΜΑΖΙ ΓΑΜΩ.

ΤΕΛΟΣ.
ΤΕΡΜΑ.
ΝΙΣΑΦΙ!!!

ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ.

ΒΛΑΜΜΕΝΑ ΟΝΤΑ.

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

(Εγκε)Φαλλικές Λειτουργίες ενός Σφυριού που βρίσκει το δρόμο του.

Σήμερα που λέτε έφαγα μια άκυρη ψυχολογική σφαλιάρα.
Είμαι στο Χ εφημερεύον νοσοκομείο για τυπικές εξετάσεις του παππού και όπως πάω και τον παρκάρω στο Ιατρείο και βγαίνω για τσιγάρο, διακρίνω ταραχή και σούσουρο.
Φωνές, κατάρες, καντήλια και απειλές από μια τύπισα η οποία και καλά έψαχνε τη μάνα της και επειδή ήταν βύσμα όπως περήφανα φρόντισε να μάθουν 4 οικοδομικά τετράγωνα λόγω έντασης, εναντίων του προσωπικού και κάποιων εκ των μπάτσων οι οποίοι είχαν πάει εκεί να δουν τι παίζει και παραδόξως δεν το έπαιξαν νταήδες.
Η κυρία ήταν σε συμπεριφορά ήταν από τις κλασικές νεοφραγκάτες που έχουν γνωστούς και νομίζουν ότι τους έχουν όλους από τα αρχίδια, είχε ένα ύφος και ένα τουπέ που έβγαζε κακία, υπεροψία και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ήταν κακομαθημένη μέχρι τα βάθη της ύπαρξης της.
Μετά από ένα τσιγάρο ακόμα και όταν άρχισε να γίνεται ενδιαφέρον το βρισίδι και το θέμα, είδα επιτέλους και το πως είναι, πάνω από 1,75, τρελό σώμα, βυζάρες, μαύρο ίσιο μαλλί με την απαραίτητη πρόστυχη αφέλεια, πατημένα 40 και ντύσιμο 24χρονης δαπίτισας πόρνης.
Όπως και να έχει μετά από κάμποσα ακόμα τσιγάρα και ένα πετυχημένο gather info check σε κάτι τραυματιοφορείς έμαθα προς τι το μπάχαλο και το κουρνιαχτό και απλά ήθελα να την πιάσω και να την δείρω όπως δεν την έχει δείρει ποτέ κανένας μέχρι που..
Μέχρι που η γκόμενα για να γλιτώσει τη σύλληψη άρχισε και κάτι ψεύτικα κλάματα και μόλις έκατσε ο μπουχός άρχισε πάλι το αλαζονικό στυλ και τις κατάρες σιωπηλά αλλά με ένα βλέμμα άπειρης κακίας και εκεί μου έσκασε στο μυαλό το krak missile.
Σκεφτόμουν ήδη για ώρα τις σφαλιάρες που θα έτρωγε, σχεδόν πονούσαν τα χέρια μου, αλλά πάνω στα νεύρα μου είχα αρχίσει να σηκώνω αντίσκηνο!
Είχαν σβήσει οι ήχοι και απλά άκουγα την καύτρα στο κεφάλι μου, και μετά ολοκληρώθηκε η νοητή σκηνή.

Την είχα με τη μούρη κολλημένη σε ένα λευκό κρύο και κενό τοίχο νοσοκομείου, τη γαμούσα τόσο που από τον πόνο, τα καντήλια που μου έριχνε ακούγονταν με λυγμούς, ενώ την έφτυνα στη μάπα, μόνο για να ενωθεί και αυτό στα μαύρα από τη σκιά δάκρυα που έτρεχαν πάνω στα σκισμένα ακριβά της ρούχα.Τις έπαιζα και κάτι μαπίδια, γιομάτα, βλάχικα και για κάποιο λόγο ένιωθα ότι είχα το χειρότερο μειδίαμα που έχω ποτέ σκεφτεί.
Βγήκα από τη σκέψη όταν η καύτρα έκαψε το δάχτυλο μου έχοντας ως τελευταία εικόνα εκείνη να ματώνει ταπεινωμένη και δαρμένη, καταρρέοντας στο πάτωμα.



ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ??!?!??!


Γιατί με καυλιτσώνουν τελικά όσες μου τη σπάνε τόσο?
Γιατρέ τι έχω?

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Λίγα για το παρελθόν.

Καλησπέρα και για να μην ξεχνιόμαστε, να πάτε όλοι στο διάολο.

Ας μιλήσουμε λίγο για το ζοφερό και γεμάτο έντονα συναισθήματα παρελθόν.Ας μιλήσουμε για τα πρώτα χτυπήματα στο αμόνι της ζωής και άλλες τέτοιες δραματικές παπάτζες τα οποία αρέσκονται να λένε οι παλιοί για το πως ήταν το κάποτε...
Ε λοιπόν το κάποτε ήταν απλά λάθος.Το παρελθόν είναι καλό όσο μένει πίσω και πιο πίσω και απλά κρατάς κάποια από τα χοντρά σου λάθη να σου θυμίζουν το πόσο μαλάκας ΔΕΝ πρέπει να γίνεις ποτέ ξανά.


Ας το πάρουμε από την αρχή, όταν έρχεσαι σε αυτόν εδώ τον κόσμο και είσαι ακόμα ένα κομμάτι σίδερο που δεν έχει ακόμα ιδέα αν θα γίνει κατσαρόλα, φετιχιστικό ταμπόν ή σφυρί.Μόλις μάθεις τι είσαι, σφυρί εν προκειμένη, αρχίζεις να μπαίνεις στο νόημα.Το νόημα για ένα σφυρί είναι σφυρηλατεί, να διαμορφώνει, να σπάει, να καταστρέφει και να δημιουργεί πάντα σε απόλυτη αρμονία, από τότε που ο πρώτος μηχανικός εφηύρε τον τροχό.

(Μια μικρή παρένθεση.Το αρχαιότερο επάγγελμα είναι ο μηχανολόγος μηχανικός και ουχί η πόρνη, εκτός και αν ο τότε αυστραλομπίθιακας εφηύρε το χειροπέλεκυ, το σφυρί και φυσικά τον τροχό, για να πληρώσει τις πουτάνες...Sorry κορίτσια, σε μια άλλη ζωή ίσως.)

Έτσι λοιπόν έπεσα και εγώ στην αέναη μάχη με τους εαυτούς μας από νωρίς.Την μάχη που θέλει εδώ και χιλιετίες να ψάχνουμε τρόπο να κινήσουμε τον τροχό μας πιο γρήγορα από τον τροχό του δίπλα.Τη μάχη που λέει πως αν ο τροχός μας αποτύχει, θα φτιάξουμε όπλα για να σκοτώσουμε τον δίπλα και θα του πάρουμε τον τροχό.Τη μάχη που ξεκίνησε από τεμπέληδες και συνεχίζεται από μεγαλύτερους τεμπέληδες στο βωμό μια πιο άνετης ζωής.
Λοιπόν να το χέσω.
Είμαι από τα σφυριά "τα άλλα".Εκείνα που βαρέθηκαν από νωρίς να πασχίζουν να κάνουν πιο άνετο στο πόδι αλόγου ένα πέταλο, διότι από νωρίς βαρέθηκα να κάνω το παραμικρό για να είναι μακροπρόθεσμα κάποιοι άλλοι πιο αραχτοί από μένα που θα κοπανιέμαι σαν το γλεπόκι μέρα νύχτα.

(Μια ακόμα παρένθεση, όποιος νομίζει ότι η τεχνολογική εξέλιξη δεν μας κάνει νωθρούς και τεμπέληδες, απλά να αναρωτηθεί.Έχει ποτέ ακούσει για κάτι νέο που θα του κάνει τη ζωή πιο δύσκολη, πχ, "Οι νέες φριτέζες Stavlogamito, ήρθαν για να σας δέσουν τα χέρια" ε?Όχι.Άρα να σκέφτεστε ότι με κάθε τι νέο στο οποίο πουλάτε την δυσκολία σας χάνετε κάτι από την ψυχή σας.Φυγόπονοι!Άντε μου στο διάολο!Εξαίρεση τα windows 98, millennium & vista.Κάθε κανόνας θέλει μια για επαλήθευση.)

Οπότε άρχισα να κάνω κάθε μέρα και μια μεγαλύτερη μαλακία, κάθε απόφαση έμοιαζε καλή μέχρι που έτρωγα σκατό σαν πεινασμένη βοϊδόμυγα μέχρι που ήρθε η λύτρωση, η μέρα όπου μελωδίες αντηχούσαν στους ουρανούς και κεραυνοί Ολύμπιοι γέμιζαν τα αυτιά και την μεταλλική ψυχή μου...


Σπουδές!


Μεγάλη ανακάλυψη κύριοι.Γιατί δεν μας βάζουν σε φοιτητικό mode από σπέρμα, ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω.Αφού όλοι εκεί είμαστε πιο παραγωγικοί, έπρεπε από σπέρμα να είσαι ακαδημαϊκός.Ακαδημαϊκό σπέρμα, κουλτούρα στα λαγόνια και τέτχοια.
Εν τέλει εκεί, ήμανε παραγωγικό σφυρί, αλλά ανάθεμα και αν θυμάμαι τι σπούδασα.Δεν έχει σημασία όμως, ο σκοπός είναι να βλέπεις σε τι είσαι καλός.Είναι μια δοκιμασία πνεύματος και σώματος (κυρίως συκωτιού και πνευμόνων).Και εγώ είδα σε τι είμαι καλός, οι άλλοι δεν το έβλεπαν με τη μία, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.
Επειδή όμως είναι αργά και πλατειάζω, θα σας πω μονάχα το πόρισμα του παρελθόντος γιατί πολύ ασχολήθηκα και θα με πειράξει θαρρώ.Οπότε,




Τα καλύτερα πάντα έρχονται.

Καληνύχτες.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Ιστορίες του Σφυριού μέρος πρώτο.

Καλημέρα, καλό μήνα, να πάτε όλοι στο διάολο.
Κάθομαι και κοπανιέμαι σαν το μαλάκα πάνω σε μέταλλα και αμόνια τόσα χρόνια αλλά τώρα είναι πρώτη φορά που θα τα ακούσετε.Όχι ότι δεν με ακούτε να κοπανάω αλλά το βλέπατε ως ηχορύπανση, τώρα θα ακούσετε και την μεταλλική φωνή που για χρόνια πνίγεται σε πυρωμένα σίδερα και ιδρωμένα χέρια σιδεράδων(όσο σκατά και λάθος και να ακούγεται αυτό, μ' αρέσουν αυστηρά και μόνο τα θηλυκά σφυριά και αμόνια και ενίοτε ταυτόχρονα), και ξέρετε τι είναι το πρώτο πράμα που θα ακούσετε?Ε?
Ε?

Το παρακάτω...




Εχτές απέκτησα κανονικά δικιά μου βούληση, σκότωσα τον τελευταίο σιδερά και άρχισα να κοπανάω μόνος και χαρούμενος.Κάποιοι κακόβουλοι θα πουν ότι ανακάλυψα τη μαλακία μετά από 28 σχεδόν χρόνια και μπορεί να έχουν δίκιο, ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ!ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΜΕ ΞΑΝΑΠΙΑΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΗΛΥΚΟ ΑΜΟΝΙ Ή/ΚΑΙ ΘΗΛΥΚΟ ΣΦΥΡΙ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ ΚΟΠΑΝΗΜΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ!ΘΑ ΣΑΣ ΛΟΞΟΔΡΟΜΗΣΩ ΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΤΟΥΡΗΣΩ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ, ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΝΑ ΠΑΡΑΛΗΡΕΙΤΕ, ΘΑ ΨΕΛΙΖΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΤΟ ΗΜΙΦΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΕ ΑΝΙΕΡΟΥΣ ΕΝΤΕΧΝΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΟΓΕΜΕΙΣ ΚΕΦΤΕΔΕΣ, ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑ....




Τα είπα και ξέδωσα για το χτες.
Λίγο...

Για το σήμερα και το αύριο ετοιμάζω υλικό στο καμίνι και παρήγγειλα νέο αμόνι, ελπίζω να είναι ωραία.

Καλημέρες και να πάτε όλοι στο διάολο.